Σάκης Δόμπας: Ο αυθεντικός άνθρωπος πίσω από τον επιχειρηματία

Από τον Ηλία Αραβίδη

Photography/Concept Κωνσταντίνος Μπίκος

Όσοι τον έχετε συναντήσει, σίγουρα θα έχετε γοητευτεί από την απλότητα του χαρακτήρα του και την οξυδέρκεια του.

Εξαιρετικά εύγλωττος και προσηνής, ο κ. Σάκης Δόμπας, διακρίνεται για το χαμηλό προφίλ, την ευγένεια και το ήθος του. Πολυσχιδής προσωπικότητα, με κίνητρο την καλύτερη ποιότητα παροχής υπηρεσιών, δεν άργησε να κατακτήσει τον κλάδο καφεστίασης της πόλης της Ορεστιάδας. Το Τhea magazine και ο Ηλίας Αραβίδης τον συνάντησαν για να τον ρωτήσουν για όλα αυτά που τον κάνουν μοναδικό.

Κε. Δόμπα, γαλουχηθήκατε από μικρός στον χώρο της εστίασης, καθώς οι γονείς σας διατηρούσαν κατάστημα καφεστίασης - χώρο εκδηλώσεων στον τόπο διαμονής σας στη Γερμανία. Δεδομένου οτι τα καταστήματα εστίασης που διαχειρίζεστε στην Ορεστιάδα, την πατρίδα σας, σημειώνουν μεγάλη επιτυχία, θα μπορούσατε να μας αναφέρετε τα μυστικά ενός αποτελεσματικού manager;
Πιστεύω πως μυστικά στην δουλειά πλέον δεν υπάρχουν, ιδιαίτερα δε στην εποχή μας, την εποχή του internet και της πληροφόρησης. Σίγουρα έπαιξε τεράστιο ρόλο η άμεση σχέση που είχα με κατάστημα καφεστίασης μιας και αυτή ήταν η εργασία και ο βίος της οικογένειας μου. Είδα απο πολύ μικρή ηλικία τα υπέρ και τα κατά αυτού του κλάδου. Όσο για τα «μυστικά» ή την «συνταγή» της επιτυχίας για την οποία με ρωτάτε, οφείλω να ομολογήσω από τώρα στην αρχή της συνέντευξης, πως σίγουρα δεν με διέκρινε πάντοτε η επιτυχία ή ακόμα πιό σωστά η επιτυχία ειναι πολύ υποκειμενική και χρήζει μεγάλης ανάλυσης. Αν όμως δεχτώ, όπως και ακριβώς νιώθω, πως τα 10 χρόνια που κλείνω φέτος ως ελεύθερος επαγγελματίας σε αυτόν τον κλάδο στέφθηκαν βάσει των δικών μου κριτηρίων με επιτυχία, εκείνο που μπορώ να πω είναι  πως τα «μυστικά» είναι πολλά και εναλλάσσονται με φρενήρεις ρυθμούς.
Ο κόσμος που μας τιμά ενσυνείδητα περνάει όλους εμάς τους επιχειρηματίες αλλά και τους χώρους μας απο πολλά φίλτρα.
Ο καλός manager όμως και ακόμη καλύτερα ο καλός διαχειριστής, κρίνεται εξ´ολοκλήρου απο τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις καθημερινά μεταλλασσόμενες συνθήκες, είτε τις έχει δημιουργήσει ο ίδιος, είτε τις έχει βρει από τη συνεργασία που έχει με το ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης και από τον σχεδιασμό της λειτουργίας της.
Στην   Ελλάδα   και  ακόμη   πιο  έντονα   στην   επαρχία   ο   καλός manager απαιτείται να είναι όπως  ο αρχηγός σε  μια  ποδοσφαιρική ομάδα. Πρέπει να εμπνέει την αποτελεσματική ομαδικότητα τόσο στην «άμυνα», όταν δηλαδή συμβαίνει κάτι ατυχές, δυσάρεστο ή ακόμη όταν η επιχείρηση διανύει περίοδο ύφεσης, όσο και στο «κέντρο», την κεντρική ιδέα της επιχείρησης. Ποιοί είμαστε; Σε ποιους απευθυνόμαστε; Κάνουμε σωστά την δουλειά μας; Είμαστε πάντα ευγενικοί και καλοσυνάτοι τόσο απέναντι στους θαμώνες όσο και απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση; Θα ήθελα, όπως σε κάθε meeting προσωπικού έτσι και εδώ, να πω πως έχω το καλύτερο προσωπικό της πόλης και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Γιατί; Επειδή είναι καλύτεροι άνθρωποι ή καλύτεροι επαγγελματίες από τα παιδιά που δουλεύουν κάπου άλλου; Όχι! Εκείνο όμως το οποίο κατάφερα να αναπτύξω με το πέρας των ετών είναι η εμπιστοσύνη που μου έχουν και αντίστοιχα η εμπιστοσύνη που τους έχω, αλλά πάνω απ´όλα η απόλυτη αποδοχή όλων αυτών των ανθρώπων για το ποιοι είναι και τι εκφράζουν και η ενσωμάτωση ακριβώς αυτών των ανθρώπων στην κεντρική δική μου ιδέα, χωρίς πίεσεις, απειλές ή οποιοδήποτε μεμπτό τέχνασμα. Και όπως έχω αποδεχτεί και επενδύσει σε όλους αυτούς τους συνεργάτες μου έτσι και οι άνθρωποι αυτοί έχουν αποδεχτεί πλήρως την δική μου προσωπικότητα.
Ενδεικτικά αναφέρω πως από όλα τα καταστήματα αυτού του κλάδου στην Ορεστιάδα έχω το "μακροβιότερο" και πιο σταθερό προσωπικό. Αυτό είναι από τα δύσκολα κομμάτια στον κλάδο μας, μιας και η εργασία στα καταστήματα μας συνήθως ερμηνεύεται ως κάτι πρόχειρο, για λίγους μήνες, για τα πρώτα φοιτητικά χρόνια κάποιου ή ως συμπληρωματικό εισόδημα. Έχω λοιπόν «παιδιά» τα οποία εργάζονται πολλά χρόνια στο πλευρό μου και είχα κατά καιρούς εσωτερική εξέλιξη αρκετών παιδιών (προαγωγή σε πιο υπεύθυνες θέσεις). Η σταθερότητα του προσωπικού είναι άλλο ένα συστατικό επιτυχίας αφού αυτοί οι συνεργάτες, εμπειρικά πλέον, διαχειρίζονται με πολύ μεγαλύτερη άνεση την όποια κατάσταση. Η ομάδα είναι δουλεμένη, συμπαγής και πολύ σπάνια κάποιος θα είναι εκτός γραμμής με αποτέλεσμα οι baristi να φτιάχνουν σταθερά τον νοστιμότερο καφέ, οι σερβιτόροι να πηγαίνουν με κλειστά μάτια πια στα σημεία που χρειάζεται και η εξυπηρέτηση να εχει απογειωθεί. Τόσο σε ποιότητα όσο και σε ταχύτητα.
Και τέλος η «επίθεση». Ποιά ειναι τα δυνατά μου χαρτιά; Για ποιούς λόγους μας προτιμά ο κόσμος; Ποιό είναι το «next big thing» που θα μπορεί όμως να απορροφηθεί, να αποδοθεί σωστά απο μας και να αναφερθεί και στον κόσμο της πόλης; Σε γενικές γραμμές είμαστε πρωτοπόροι σε κάθε τι νέο έχει να δώσει ο κλάδος και κατ´επέκταση στα μαγαζιά μας. Δεν ποντάρω σε εντυπωσιασμούς, πρόσκαιρη χλιδή και οτιδήποτε άλλο γίνεται «σούπα» στο εξάμηνο.


Γόνος μεταναστών, περάσατε τα παιδικά σας χρόνια σε ένα περιβάλλον που σας βοήθησε να συγκεράσετε στοιχεία δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πολιτισμικών παραδειγμάτων. Ποιά είναι τα οφέλη που αποκομίσατε από αυτήν την εμπειρία και πώς συνέβαλλαν στον τρόπο που αντιμετωπίζετε της προκλήσεις του επαγγέλματος;
Εδώ θα τολμήσω να πω πως υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στα οφέλη αλλά και τα μειονεκτήματα (δυστυχώς) που έχει η μίξη δυο ή και περισσότερων πολιτισμικών επιρροών. Σίγουρα με έχει βοηθήσει πολύ η όποια βορειοευρωπαϊκή νοοτροπία, εγκράτεια και εμμονή σε σταθερές αξίες που μου χαράχθηκαν στα παιδικά αλλά και εφηβικά μου χρόνια. Ταυτόχρονα όμως όλα αυτά υπήρξαν και στοιχεία που ενδεχόμενως να μην εμπνέουν συμπάθεια σε ανθρώπους που δεν είναι γνώριμοι αυτών των χαρακτηριστικών.
Σπουδαιότερο όμως από την ανατροφή υπό αυτές τις συγκεκριμένες συνθήκες αλλά και τις επιρροές που δέχθηκα στη διάρκεια των ετών είναι η πρακτική εφαρμογή όλων αυτών των δεδομένων με τελικό στόχο την φιλοξενία και την καλοπέραση τόσο των θαμώνων, όσο και την άψογη συνεργασία με όλους αυτούς που έρχομαι σε επαφή, τόσο επαγγελματικά όσο και στη προσωπική μου ζωή.
Σε γενικές γραμμές πάντως, υπήρξε πάντα ένα δυνατό εργαλείο η επιρροή που είχα σε νεαρή ηλικία από αυτούς τους δυο διαφορετικούς πολιτισμούς. Μου άνοιξε αρκετούς ορίζοντες αλλά πάνω απ´όλα μου έδινε και εξακολουθεί να μου δίνει λύσεις και διέξοδο σε καταστάσεις που μοιάζουν αδιέξοδες μιας και έχω τη δυνατότητα να σκέφτομαι με περισσότερους από ένα τρόπους, είτε στην προσέγγιση προβλημάτων είτε στην προετοιμασία της επόμενης μου κίνησης.

dobas2


Ο κλάδος της καφεστίασης σημειώνει μια σταθερή πορεία στα χρόνια της κρίσης, παρά την μείωση της αγοραστικής δύναμης του καταναλωτικού κοινού. Είναι οφθαλμοφανώς αντιληπτό πως τα καταστήματα του είδους πληθαίνουν, με συνέπεια τον όλο και σκληρότερο ανταγωνισμό. Ποιά είναι, λοιπόν, τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των δικών σας καταστημάτων;
Όπως προανέφερα, φέτος κλείνω 10 χρόνια ιδιοκτήτης καταστημάτων cafe bar. Μέχρι στιγμής κατάφερα να σταθώ περισσότερο από αξιοπρεπώς σε αυτό το στερέωμα, παρά τις άπειρες «αλλαγές φρουράς» που έχω παρακολουθήσει σ’ αυτό το χρονικό διάστημα και παρά την προσθήκη πολλών νέων καταστημάτων του είδους, ειδικότερα δε την τελευταία τριετία.

Οφείλω επίσης να σημειώσω πως κάποια καταστήματα, διαχρονικά και φαινομενικώς ακλόνητα, έχουν κλείσει το τελευταίο διάστημα.
Η σταθερή πορεία που πολύ απατηλά δείχνει ο κλάδος μας δυστυχώς δεν είναι απόρροια καλών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Αντιθέτως, το τεράστιο ποσοστό ανεργίας, η έλλειψη πολιτικής πρωτοβουλίας αλλά και πολλοί άλλοι δυσμενείς παράγοντες έχουν τονώσει αυτήν την «φούσκα» της καφεστίασης.
Ο κόσμος, παρά την «χαριτωμένη» έκφραση «είμαστε λαός του καφέ», δεν κάθεται στο συντριπτικό ποσοστό του απο «το καλό του» στην καφετέρια η στο μπαρ. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι έχουν το cafe ως τελευταίο «κάστρο» πραγματικής επικοινωνίας και συνεύρεσης, εν αντιθέσει με τα παλιότερα χρόνια ή τις χώρες του εξωτερικού όπου τα χόμπι, οι δραστηριότητες και η εργασία ήταν και ειναι το πρωτεύον μέλημα του λαού. Οι περισσότεροι απο εμάς δεν θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε μακριά στο παρελθόν για να θυμηθούμε πως ήταν ελάχιστα τα μαγαζιά, εκτός απο τα παραδοσιακά καφενεία, τα οποία θα είχαν την επισκεψιμότητα την οποία έχουν τώρα αρκετά μαγαζιά, τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα οσο και στην επαρχία. Κάθε πόλη είχε τρεις τέσσερις καφετέριες και δυο τρία μπαράκια. Γιατί; Διότι η μέρα των ανθρώπων ήταν γεμάτη. Ο καθένας είχε την δουλειά του, τις υποχρεώσεις του και ελάχιστοι θα ήταν εκείνοι που είτε θα «άραζαν» ατέλειωτες ώρες στα μαγαζιά είτε θα έβγαιναν κάθε μέρα. Σίγουρα το σύγχρονο life style «επιτάσσει» να είναι μια από τις κοινωνικές μας δεξιότητες η καλοπέραση στα μαγαζιά και η διεύρυνση του «κύκλου» μας, ο οποίος στο σύνολο του επίσης βρίσκεται σε αυτά.
Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή η οποία θέλει την Ορεστιάδα και την κάθε ελληνική πόλη,  να έχει κατακλυστεί με cafe-bar, take-away και κάθε λογής κατάστημα καφεστίασης. Πολλές οι προτάσεις, μεγάλη ποικιλία, άλλοι περισσότερο εξειδικευμένοι, άλλοι όχι. Κρασί, cocktails, ροφήματα, 100% arabica ή και όχι, finger food ή ξηρούς καρπούς. Ανακαινίσεις επί ανακαινίσεων, μοντέρνα ή και κλασικά.
Εκείνα λοιπόν τα χαρακτηριστικά τα οποία πιστεύω πως είναι και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των επιχειρήσεων μου είναι κάποιες βασικές αρχές που θέσπισα από το ξεκίνημά μου, αλλά και κάποια στοιχεία που προστέθηκαν κατά την διάρκεια και όλα μαζί φινιρίστηκαν με το πέρας του χρόνου.
Χαρακτήρας: Απο την πρώτη μέρα λειτουργίας μέχρι και σήμερα τόσο οι θαμώνες όσο όμως και επισκέπτες που μας προτιμούν περιστασιακά γνωρίζουν πολύ συγκεκριμένα τι θα συναντήσουν στους χώρους μου με αποτέλεσμα τα μαγαζιά μου να είναι πάντα μια συνετή επιλογή βάσει αυτών των απαιτήσεων.
Ευγένεια: Όλοι πουλάμε καφέ. Όλοι πουλάμε ποτά. Όλοι εχουμε λίγο πολύ όμορφα μαγαζιά. Τόσο η ομάδα μου όσο κι εγώ όμως πραγματικά ποντάρουμε πολύ στην άψογη φιλοξενία, στην πρόσχαρη εξυπηρέτηση και γενικότερα στην διαμόρφωση ενός οικείου περιβάλλοντος με αποτέλεσμα να είμαστε στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων διότι δεν πουλάμε μόνο καφέ, αλλά πραγματικά λίγη ώρα ποιοτικής χαλάρωσης.
Αισθητική: Εννέα στα δέκα μαγαζιά είναι όμορφα. Εκείνο όμως που πιστεύω ακράδαντα είναι πως συγκεκριμένα η δική μας αισθητική, τόσο όσον αφορά τους χώρους και το design, όσο και την γενικότερη εικόνα, την μουσική και οτιδήποτε άλλο διαμορφώνει το περιβάλλον μας, έχουν πιάσει ακριβώς την χρυσή τομή μεταξύ διαχρονικότητας και φρεσκάδας. Συχνά υπάρχει μια μικρή ή και μεγάλη ανανέωση για να κρατάει σε εγρήγορση το ενδιαφέρον του καταναλωτικού κοινού αλλά να δίνει και σε εμάς την απαιτούμενη τόνωση και όρεξη για εργασία.
Ποιότητα: Από τα καλά τα καλύτερα. Έτσι απλά. Πολλές φορές ακούμε για διαφορά καινούργια προϊόντα  ή νέες τάσεις. Πολλά απ’ αυτά τα ενσωματώσουμε και εμείς στη γκάμα μας. Εκείνο όμως που μας κάνει να ξεχωρίζουμε είναι πως όλα αυτά τα προϊόντα και οι υπηρεσίες δεν θα χρησιμοποιηθούν απλώς επειδή ειναι μόδα. Τα γνωρίζουμε, τα αγαπάμε, τα μελετάμε και έπειτα τα σερβίρουμε και τα παρουσιάζουμε.
Και τέλος η αυθεντικότητα που προσωπικά είναι, αν μου επιτρέπεται να πω, ένα μεγάλο κομμάτι της δικής μου προσωπικότητας. Σ’ αυτήν εδώ τη μικρή και γλυκιά πόλη μας εχουμε δημιουργήσει τάσεις, συνήθειες, ωράρια αλλά και πιάτσες. Συχνά το ευρύ κοινό δεν αντιλαμβάνεται αυτό που συμβαίνει διότι όταν γεύεται, συναντά ή βλέπει κάτι για πρώτη φορά ενδεχομένως να μην το εμπεδώνει. Γι’ αυτό όμως φροντίζουν κάποιοι  συνάδελφοι  που  αντιγράφοντας  ετεροχρονισμένα ή υιοθετώντας σε δεύτερο χρόνο στοιχεία των επιχειρήσεων μου, ουσιαστικά καταφέρνουν για μικρό χρονικό διάσημα να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις αλλά σε δεύτερο χρόνο ο καταναλωτής επιστρέφει σε αυτό που θεωρεί πηγιαίο και αυθεντικό. Σε αυτούς δηλαδή που χωρίς πολλές φανφάρες κάνανε αλλαγές αλλά προπάντων τις πιστεύουν και τις τηρούν. Είμασταν το πρώτο cafe bar (Moonwalk) που άνοιξε επί των πεζοδρόμων της Ορεστιάδας. Τώρα βρίσκεται εκεί το 50% της διασκέδασης της πόλης. Διοργάνωναμε βραδιές κρασιού με εξειδίκευση σ’ αυτα και cocktail parties όταν ακόμα έμοιαζε μπανάλ και φράσεις όπως «στην Αθήνα νομίζεις ότι είσαι;» ήταν πολύ συνηθισμένες. Οι χώροι μας δανείζουν επί μονίμου βάσεως πλέον, στοιχεία στον ανταγωνισμό. Δεν με εκνευρίζει καθόλου όταν συμβαίνουν όλα αυτά. Θεωρώ πως ειναι μια επιβεβαίωση πως οι αποφάσεις που λαμβάνω και λαμβάνουμε από κοινού με τους συνεργάτες μου δικαιώνονται.


Συμμετέχετε ως χορηγός σε διάφορα δρώμενα που λαμβάνουν χώρα στην Ορεστιάδα. Ποιό είναι το κίνητρο που σας ωθεί να στηρίζετε τέτοιου είδους εκδηλώσεις;
Καλώς ή κακώς, ο ελεύθερος επαγγελματίας και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της έντονης κρίσης στη χώρα μας, έχει μεγάλη ανάγκη να γίνεται ολοένα και πιο εξωστρεφής, να συντηρεί τις δημόσιες σχέσεις του και να ταυτίζεται είτε με σωματεία και ομάδες, είτε με κοινωνικές εκδηλώσεις πάσης φύσεως. Θα ήταν υποκρισία οποιοσδήποτε να έλεγε πως δεν λαμβάνει υπ’ όψιν έστω το παραμικρό συμφέρον που θα διέκρινε από τη στήριξη που παρέχει. Έτσι λοιπόν απαντάω ευθαρσώς πως είναι κι αυτό ένα κίνητρο.
Εκείνο όμως το οποίο με χαροποιεί, με εκπλήσσει σε σχέση με τον εαυτό μου και  αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο κίνητρο για να «ανακατεύομαι» σε τόσα πράγματα, δεν είναι το όποιο οικονομικό όφελος από αυτα τα οποία φαντάζουν πλέον ευεργετήματα για πολλούς. Για εμένα λοιπόν τα κίνητρα είναι πολύ πιο σημαντικά και είναι σε άμεση σχέση μ’ αυτά που σας είπα νωρίτερα. Η νεολαία αλλά και ο κόσμος γενικά, χρειάζεται διέξοδο. Όσο οξύμωρο και αν σας ακούγεται, πρέπει να φύγει απο τις καφετέριες και τα μπαρ και να βρει εκ νέου τον μπούσουλα της η κοινωνία. Μια καλή αρχή λοιπόν σε όλα αυτά είναι οι αθλητικές ομάδες, οι πολιτιστικοί σύλλογοι, οι ομάδες χώρου λάτιν, ο κολυμβητικός σύλλογος της πόλης, οι θεατρικές παραστάσεις κ.α., τα οποία κρατάνε το σύνολο της κοινωνίας σε εγρήγορση, είναι άκρως επιμορφωτικά και κάνουν καλό στην υγεία μας, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική. Και στην τελική, όσο καλύτερα τα πηγαίνουν όλοι αυτοί με τη στήριξη μας, τόσο η πόλη θα διατηρεί μια ζωντάνια και μια σπιρτάδα που, σαν κύκλος που ειναι, μας επιστρέφεται με το παραπάνω.


Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας σήμερα και πώς προβάλλετε τον εαυτό σας στον μέλλον;
Είμαι ένα παιδί, 40 ετών. Έχω κάνει πολλές αταξίες και πολλά λάθη. Έχω κάνει και αρκετά πράγματα σωστά, έστω με το δικό μου μοναδικό τρόπο. Δυσκολεύομαι να περιγράψω τον εαυτό μου μιας και είμαι ιδιαίτερα απασχολημένος με την διαχείρηση όλου του όγκου της δουλειάς όσο και της προσωπικής μου ζωής. Παρόλα αυτά είμαι πολύ ευτυχισμένος και ευγνώμων για όλα αυτά που είμαι. Στην τελική τα σωστά και λάθη όλης της διαδρομής, οι επιλογές που έκανα, οι αποφάσεις που πήρα, οι συζητήσεις, οι διαμάχες, οι συνεργασίες και ότι βίωσα με έκαναν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα. Πατάω στα δυο μου πόδια γερά, σπάνια χάνω την ισορροπία.
Ειναι μεγάλη παγίδα, κατά την άποψη μου, να προβάλλουμε μια συγκεκριμένη εικόνα του εαυτού μας για το μέλλον. Συνήθως είναι όπως το κορμί που ονειρευόμαστε όλοι για το καλοκαίρι και καταλήγουμε συχνά η «ερχόμενη Δευτέρα» να ειναι η αφετηρία των αλλαγών. Πιστεύω στην καθημερινότητα. Πιστεύω στον όμορφο και εποικοδομητικό διάλογο που θα τύχει να έχω αύριο και θα με παει ένα βήμα μπροστά. Πιστεύω στη γλυκιά στιγμή που θα έχω το απόγευμα, σήμερα, και θα με κάνει ακόμα λίγο πιο καλοσυνάτο. Πιστεύω στην αντιπαράθεση που θα προκύψει μέσα στη μέρα και θα με ωθήσει στην αυτοκριτική αλλά και στην προσθήκη νέων φίλτρων. Πιστεύω στα προβλήματα που απατούν την ανεύρεση νέων λύσεων. Πιστεύω στο χρόνο που επιφέρει ωρίμανση αλλά και νοσταλγία για το παρελθόν.
Θα ήθελα να είμαι ξανά μικρό παιδί. Δυστυχώς δεν θα γίνω. Θεωρώ όμως πως μεγαλώνοντας θα είμαι αυτό που πιστεύω για τον εαυτό μου και σήμερα. Ένα μεστό, ωραίο άτομο. 

Τελειώνοντας, ποιό είναι το σημαντικότερο στοιχείο της ζωής σας που πλουτίζει την καθημερινότητά σας και αποτελεί τον σπινθίρα της δημιουργικότητάς σας;
Ο Φώτης. Ο γιος μου.
Μέχρι πριν περίπου τέσσερα χρόνια θα απαντούσα σε μια αντίστοιχη ερώτηση διατρέχοντας τον κίνδυνο να σας έλεγα πράγματα στα οποία πια δεν πιστεύω. Και δεν συνηθίζω καθόλου να αλλάζω γνώμη. Απο τότε όμως που ήρθε στον κόσμο ο γιος μου άλλαξε κάτι μέσα μου. Τα πρώτα δύο χρόνια δεν τον έβλεπα, λόγω συνθηκών, όσο τον βλέπω τώρα και κατ´επέκταση το θαύμα ήταν ακόμη μικρό και περιορισμένο σε σχέση με το πως το βιώνω σήμερα. Από τότε όμως που μιλάει και ιδιαίτερα δε, τα τελευταία χρόνια που εχουμε πραγματική και ουσιαστική επικοινωνία αναθεώρησα ότι ήξερα. Έχω την ευκαιρία να ξαναμάθω τα πάντα από την αρχή και αυτή τη φορά σωστά και με το τεράστιο πλεονέκτημα να αποφύγω τα λάθη που έκανα στο παρελθόν. Μαθαίνω κολύμβηση απο την αρχή και σωστά. Μαθαίνω να μιλάω όμορφα και ευγενικά απο την αρχή και σωστά. Τα βασικά μαθηματικά με τα δάχτυλα των χεριών μας τώρα τα μαθαίνω ουσιαστικά και σωστά. Το πόσο σημαντικό είναι να είσαι «τζίτζικας» στη σχολική γιορτή, πειρατής στην θάλασσα ή υπερήρωας λίγο πριν τον βραδινό ύπνο είναι πράγματα που μαθαίνω τώρα και σωστά. Μαζί με το Φώτη κατανόησα ποσό σημαντικό είναι να πλένουμε τα δόντια μας κάθε μέρα και σωστά. Και αυτή η λίστα έχει σπάσει κάθε ρεκόρ λίστας που είχα στην ζωή μου έως και σήμερα.
Μεγαλύτερος σπινθήρας λοιπόν για δημιουργικότητα δεν υπάρχει. Ο Φώτης μου έμαθε και μου μαθαίνει κάθε μέρα να είμαι σωστός.

facebook

Main Office

  • Main Office

    Πραξιτέλους 4Α

  • Email

    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Phone

    25515  52849