ktel baner600x113


Γιατί τα παιδιά εμφανίζουν επιθετική συμπεριφορά;

Από την Δήμητρα Νάκου, Προπτυχιακή φοιτήτρια Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής (κατεύθυνση νηπιαγωγών), Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Αν παρατηρήσουμε τις επιθετικές συμπεριφορές των παιδιών θα διακρίνουμε μία κλιμάκωση σε αυτές.

Τα παιδιά που εκδηλώνουν επιθετικές συμπεριφορές αρχικά εκδηλώνουν υψηλά επίπεδα αγωνίας. Ενώ πολλές φορές τα παιδιά παρουσιάζονται αδιάφορα, στην πραγματικότητα αγχώνονται ακόμη και με απλά πράγματα. Οι σχολικές τους υποχρεώσεις τους οδηγούν σε καταστάσεις που δεν μπορούν εύκολα να διαχειριστούν. Εμφανίζουν συνεχόμενη γκρίνια και κάνουν παράπονα για τις υποχρεώσεις τους. Το παιδί χάνοντας τον έλεγχο μπορεί να δαγκώσει, να χτυπήσει, να κλωτσήσει, να πετάξει αντικείμενα σε άλλους ή να καταστρέψει αντικείμενα. Για να διαχειριστεί πια την συσσωρευμένη ένταση θα ξεσπάσει σε κλάματα και αθυροστομίες ή θα επιλέξει την απόσυρση και την απομόνωση.


Γιατί τα παιδιά εμφανίζουν επιθετική συμπεριφορά; Υπάρχουν αρκετοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που είτε προκαλούν είτε ενισχύουν την επιθετική συμπεριφορά όπως:

-Ένα οικογενειακό περιβάλλον με κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις, με χρήση βίας, κακοποίηση σωματική, λεκτική, συναισθηματική, σεξουαλική καθώς και κάθε μορφή παραμέλησης.


-Η στάση των γονέων και η διαπαιδαγώγηση του παιδιού με τιμωρίες και σωματικές ποινές προκαλούν ανασφάλειες στο παιδί και αποτελούν αρνητικά πρότυπα μίμησης.


-Η οικονομική δυσπραγία της οικογένειας και οι ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης επηρεάζουν την εμφάνιση αντικοινωνικής, βίαιης και επιθετικής συμπεριφοράς.


-Ένα σχολικό περιβάλλον με ανταγωνιστικό και πειθαρχικό κλίμα, με εκπαιδευτικούς που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με αποστροφή, υποτίμηση και ψυχρότητα, αποτελεί και σε αυτή την περίπτωση ένα παράδειγμα προς αποφυγή, το οποίο όμως τα παιδιά πρόκειται να μιμηθούν.

-Η συχνή προβολή σκηνών βίας και επιθετικών ηρώων και προτύπων από τα Μ.Μ.Ε. λειτουργεί και πάλι ως πρότυπο μίμησης και βοηθά την επιθετικότητα των παιδιών να ελευθερωθεί και να εκφραστεί.


-Ο κοινωνικός    αποκλεισμός,   η    περιθωριοποίηση   και   η   απόρριψη   μπορούν   να   δημιουργήσουν   επιθετικές    συμπεριφορές. Όσο    περισσότεροι    παράγοντες   αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, τόσο πιθανότερη είναι η εκδήλωση της επιθετικής  συμπεριφοράς. Ωστόσο, μπορεί να υπάρξουν κατά τη διάρκεια της ζωής του παιδιού και κάποιοι προστατευτικοί παράγοντες, που θα εμποδίσουν ή θα αναστείλουν την εκδήλωση μιας επιθετικής συμπεριφοράς.

Για να αντιμετωπιστεί μία επιθετική συμπεριφορά χρειάζεται γονείς και εκπαιδευτικοί να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Υπάρχουν πολλές τεχνικές και στρατηγικές που, αν χρησιμοποιηθούν σωστά, μπορούν να μειώσουν ή και να σταματήσουν σταδιακά την επιθετική συμπεριφορά.


Κάποιες από αυτές είναι:
Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να εντοπίζουν τους παράγοντες που προηγούνται και έπονται της επιθετικής συμπεριφοράς, να ενισχύουν τις επιθυμητές συμπεριφορές και να αγνοούν ή να μειώνουν τις ανεπιθύμητες.


Τα παιδιά θα πρέπει να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους, να αναγνωρίζουν τα έντονα αρνητικά συναισθήματά τους και να τα ελέγχουν με τεχνικές αυτοκαθοδήγησης και αυτοελέγχου (π.χ. τεχνική της μικρής χελώνας κ.α.)


Η εκπαίδευση στην ενσυναίσθηση είναι πολύ σημαντική και στοχεύει στο να μάθει το παιδί και να κατανοήσει πώς σκέφτεται και πώς αισθάνεται ο άλλος, ώστε να είναι λιγότερο εγωκεντρικό.


Επίσης υπάρχουν οργανωμένα προγράμματα παρέμβασης όπως η «Διαχείριση συγκρούσεων», οι «Τεχνικές ελέγχου του θυμού» κ.α. , τα οποία οι εκπαιδευτικοί σε συνεργασία με τους γονείς μπορούν να τα αναζητήσουν.

Main Office

  • Main Office

    Πραξιτέλους 4Α

  • Email

    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Phone

    25515  52849