Μελέτη για τις σχέσεις γονιών και ενήλικων παιδιών

 Μία νέα έρευνα αναφέρει ότι η πλειοψηφία των γονιών και ενηλίκων παιδιών βιώνουν κάποια ένταση και δυσαρέσκεια στη μεταξύ τους σχέση. Οι γονείς ενοχλούνται γενικά περισσότερο από τις εντάσεις και όσο μεγαλύτερο είναι το παιδί, τόσο μεγαλύτερη και η ενόχληση.

«Η σχέση γονιού – παιδιού αποτελεί έναν από τους μακροβιότερους κοινωνικούς δεσμούς που έχουν εδραιώσει οι άνθρωποι», αναφέρει η Kira Birditt, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Michigan στο Τμήμα Κοινωνικής Έρευνας. «Αυτός ο δεσμός είναι συχνά πολύ θετικός και υποστηρικτικός, αλλά συχνά περικλείει αισθήματα εκνευρισμού, έντασης και αμφιθυμίας». Η έρευνα πρόκειται να παρουσιαστεί στο επόμενο τεύχος της εφημερίδας «Ψυχολογία & Ωρίμανση».

Για την έρευνα, που υποστηρίχτηκε με χορηγία του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, η Birditt και οι συνεργάτες της στα δημόσια Πανεπιστήμια του Purdue και της Pennsylvania ανέλυσαν δεδομένα από 474 γονείς και ενήλικα παιδιά που ήταν τουλάχιστον 22 χρονών. Τα ενήλικα παιδιά ζούσαν σε απόσταση 50 χλμ από τους γονείς τους. Το 1/3 του δείγματος ήταν Αφροαμερικανοί και οι υπόλοιποι ήταν Ευρωπαίοι Αμερικανοί.

Οι ερευνητές τους ρώτησαν για τις εντάσεις που σχετίζονται με ποικίλα θέματα, όπως οι διαφορές στην προσωπικότητα του καθενός, παλαιότερα προβλήματα σχέσεων, τα οικονομικά των παιδιών, οι οικιακές συνήθειες, ο τρόπος ζωής και η συχνότητα της μεταξύ τους επαφής.

Οι γονείς και τα ενήλικα παιδιά μέσα στις ίδιες οικογένειες είχαν διαφορετική αντίληψη σχετικά με τις εντάσεις, με τους γονείς να αναφέρουν γενικά πιο έντονες εντάσεις από ότι τα παιδιά ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τον τρόπο ζωής των παιδιών ή τη συμπεριφορά ( οικονομικά και οικιακά θέματα). Σύμφωνα με την Birditt, οι εντάσεις μπορεί να είναι πιο ανησυχητικές για τους γονείς σε σχέση με τα παιδιά, διότι οι γονείς έχουν επενδύσει περισσότερο σ’ αυτή τη σχέση. Οι γονείς ανησυχούν επίσης σχετικά με τη σωστή εισαγωγή των παιδιών τους στην ενηλικίωση.

Οι μητέρες όπως και οι πατέρες ανέφεραν περισσότερη ένταση στη σχέση τους με τις κόρες απ’ ότι με τους γιους τους. Οι κόρες συνήθως έχουν στενότερη σχέση με τους γονείς και περισσότερη επαφή που πιθανώς παρέχει πιο πολλές ευκαιρίες για εντάσεις στη μεταξύ τους σχέση.

Και οι ενήλικοι γιοι και οι ενήλικες κόρες ανέφεραν περισσότερη ένταση με τις μητέρες παρά με τους πατέρες τους, κυρίως σχετικά με διαφορές προσωπικότητας και αυτόκλητες συμβουλές. « Ίσως οφείλεται στο ότι τα παιδιά αισθάνονται πως οι μητέρες απαιτούν περισσότερη εγγύτητα», αναφέρει η Birditt, «ή ότι είναι γενικά πιο παρεμβατικές σε σχέση με τους πατέρες».

Η Birditt βρήκε εντυπωσιακό το γεγονός ότι οι εντάσεις αυξάνονταν αναφορικά με την ηλικία του ενήλικου παιδιού, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν το πώς αλληλεπιδρούν. «Τα μεσήλικα παιδιά πιθανώς να είναι λιγότερο δοσμένα στο δεσμό γονέα – παιδιού σε σχέση με τα νεαρά παιδιά, διότι είναι πιθανότερο να έχουν σχηματίσει τις δικές τους οικογένειες και να βιώνουν απαιτήσεις πολλαπλών ρόλων.», λέει η Birditt. Και καθώς οι γονείς γερνούν και επιζητούν ή χρειάζονται περισσότερα πράγματα από τη σχέση τους με τα ενήλικα παιδιά τους, τα παιδιά ίσως απομακρύνονται δημιουργώντας έτσι μεγαλύτερες εντάσεις στη μεταξύ τους σχέση.

Παρόλο που οι περισσότεροι γονείς και τα ενήλικα παιδιά βιώνουν τουλάχιστον μια μικρή ένταση, η Birditt ανέφερε ότι μερικά θέματα ήταν πιο επιβλαβή από άλλα στις σχέσεις γονέων – παιδιών.

«Τα προβλήματα σχέσεων, όπως οι βασικές διαφορές προσωπικότητας και το γεγονός ότι οι γονείς παρέχουν αυτόκλητες συμβουλές τείνουν να προκαλούν περισσότερα προβλήματα», λέει η Birditt. «Ίσως οφείλεται στο ότι αυτού του είδους οι εντάσεις είναι πιο μακροπρόθεσμες και αντανακλούν βαθιές ριζωμένες διαμάχες από τις οποίες δεν μπορείς απλά να ξεφύγεις. Ενώ αντίθετα, οι διαμάχες σχετικά με τον τρόπο ζωής, την εκπαίδευση ή τα οικονομικά μπορούν να μείνουν στην άκρη αν προσπαθήσεις.»

Σε σχετική μη δημοσιευμένη έρευνα, η Birditt ανέλυσε τις στρατηγικές με τις οποίες γονείς και ενήλικα παιδιά αντιμετωπίζουν τις εντάσεις στη σχέση τους. Τα καλά νέα είναι ότι είναι πιθανότερο να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα εποικοδομητικά προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες του άλλου όταν προκύπτουν προβλήματα, πασχίζοντας να βρουν λύσεις στα προβλήματα αυτά και δοκιμάζοντας να δεχτούν και να κατανοήσουν τη γνώμη του άλλου.

Όσο πιο σοβαρό είναι το επίπεδο έντασης, τόσο πιο απίθανο είναι γονείς και παιδιά να χρησιμοποιήσουν εποικοδομητικές στρατηγικές. Πιο πιθανό είναι να προσπαθήσουν να αποφύγουν τα μεταξύ τους θέματα ή να χρησιμοποιήσουν καταστρεπτικές στρατηγικές, όπως φωνές ή μαλώματα. Σύμφωνα με την Birditt, αυτά είναι τα κακά νέα. Η αποφυγή και οι καταστρεπτικές στρατηγικές συνδέονται με συνολική φτωχότερη ποιότητα σχέσεων.

Το παλιό ρητό « Εάν δεν μπορείς να πεις κάτι καλό, μην πεις τίποτα» δεν είναι καλή συμβουλή για γονείς και ενήλικα παιδιά. Η ερευνήτρια λέει ότι «η αποφυγή δε λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης των καβγάδων. Μάλλον επιδεινώνει τα πράγματα».

Πηγή: Mediacalnewstoday

facebook

Main Office

  • Main Office

    Πραξιτέλους 4Α

  • Email

    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Phone

    25515  52849