Κρίστυ Ζαχαριάδου: Τα άτομα με κινητική αναπηρία είναι ικανά για εργασία, διαθέτουν δεξιότητες και ταλέντα!

Από τον Παναγιώτη Πολίτη

Επιμέλεια: Βανέσα Ζυγερίδου

Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Μπίκος

Ο ρατσισμός, εκτός των άλλων, εντοπίζεται και στην αναπηρία και η αλήθεια είναι πως σήμερα οι πολίτες δεν είναι ακόμα

τόσο εξοικειωμένοι με την εικόνα αυτή. Μάλιστα παρατηρείται ότι συχνά δεν δίνεται ιδιαίτερη σημασία στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η ευάλωτη κοινωνική ομάδα. Άλλοι βλέπουν τα άτομα αυτά με συμπάθεια στον δρόμο αλλά ελάχιστοι θα σκεφτούν να αναπτύξουν μια φιλία ή να παρέχουν μια θέση εργασίας. Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος που τα άτομα με οποιαδήποτε αναπηρία διακατέχονται από αρνητικά συναισθήματα. Η ομάδα του Thea Magazine είχε την τύχη να συναντήσει μια εκπρόσωπο της «διαφορετικής πλευράς» της αναπηρίας, την κα Κρίστυ Ζαχαριάδου, η οποία τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, όμως, όπως λέει και η ίδια, νιώθει πιο ελεύθερη από ποτέ. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη και δυναμική γυναίκα που αντλεί δύναμη από καθετί  στην καθημερινότητά της και έχει επιλέξει να έχει μια θετική στάση απέναντι στη ζωή. Εξάλλου, αξίζει να σημειωθεί ότι οι άνθρωποι  με κινητική αναπηρία είναι ικανοί για εργασία, διαθέτουν δεξιότητες και ταλέντα και έχουν κάθε δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να είναι παρόντες στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Μέσα από μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη μας δίνει μια γεύση απομυθοποίησης της «μίζερης» εικόνας που ενδεχομένως να έχουν οι άνθρωποι για τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, καθώς αναφέρεται και στη απόφασή της να ασχοληθεί με τα κοινά για πρώτη φορά.

Ποια ήταν η αφορμή κ. Ζαχαριάδου που σας ώθησε να ασχοληθείτε με την πολιτική; Γιατί επιλέξατε τον κ. Μιχαηλίδη;

Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία είναι απαραίτητο να είσαι ενεργός πολίτης, να ασχολείσαι με τα κοινά  αλλά και να εκφράζεις δημόσια την πολιτική σου σκέψη. Σε ότι αφορά την αυτοδιοίκηση τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα. Η συμμέτοχη και υποψηφιότητα μου ως δημοτική σύμβουλος ήταν αποτέλεσμα του ότι επιθυμώ να συνδράμω, όσο μπορώ περισσότερο, στην επίλυση των οξυμένων προβλημάτων  που υπάρχουν στο τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Λύσεις απλές και ικανές για να διευκολύνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Η επιλογή του υποψήφιου Δημάρχου ΠΑΥΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ  και της Δημοτικής παράταξης «ΑΝΑΣΑ» έγινε για συγκεκριμένους λόγους. Αρχικά, το πιο σημαντικό για μένα είναι το γεγονός ότι πρόκειται για μια ανεξάρτητη παράταξη μακριά από κομματικές στηρίξεις και εξαρτήσεις. Επίσης, ο κ. Μιχαηλίδης  απέδειξε κατά γενική ομολογία, με την ενεργή συμμέτοχη του στα έδρανα της αντιπολίτευσης πως έχει την διάθεση, την εμπειρία, αλλά και το όραμα να διοικήσει το Δήμο Αλεξανδρούπολης. Με το ξεκάθαρο πρόγραμμα του σε ότι αφορά τα Άτομα με αναπηρία και με το διαχρονικό του ενδιαφέρον στάθηκε επί χρόνια στο πλευρό του Νομαρχιακού συλλόγου ΑΜΕΑ Ν. Έβρου. Εξάλλου, και ο ίδιος και η παράταξη του είναι αυτοί που έφεραν πρώτοι στο Δημοτικό Συμβούλιο το αίτημα για το μηχανισμό «Seatrac»  που εκ των υστέρων τοποθετήθηκε στη παραλία του ΕΟΤ. Η συμμέτοχη του στο Δ.Σ. του περιφερειακού οργάνου των Δήμων της ΑΜΘ, οι τοποθετήσεις του και η συνεχής ενασχόληση με όλα τα ζητήματα του Δήμου μας, μας κάνει όλους τους συνεργάτες του να αισθανόμαστε σίγουροι τόσο για το εκλογικό αποτέλεσμα, όσο και για μια πετυχημένη και αποτελεσματική διοίκηση. Είναι, επίσης, ιδιαίτερα σημαντικό το ότι έχει την ικανότητα να ακούει και να συνθέτει όλες τις απόψεις που του παρουσιάζουμε ο καθένας μας ξεχωριστά ανάλογα με τις γνώσεις, τα ενδιαφέροντα και το γνωστικό μας αντικείμενο. Τέλος, νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να έχει ο Δήμος μας έναν Αρχιτέκτονα Μηχανικό ως Δήμαρχο και φυσικά όχι άλλους Δικηγόρους.

kristi3

Ως άτομο με κινητική αναπηρία, όταν έρχεται η ώρα να φύγετε από το σπίτι, ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε στην Αλεξανδρούπολη; Υπάρχουν υποδομές για την διευκόλυνση των ΑμεΑ στις καθημερινές τους δραστηριότητες και μετακινήσεις στην πόλη μας; Ποια εφαρμόσιμα μέτρα θα άλλαζαν την καθημερινότητά σας;

Δεν θα αναφέρω τα προβλήματα που βιώνω μόνο εγώ που έχω κινητική αναπηρία  αλλά καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλα τα άτομα με αναπηρία, είτε αυτά είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο, είτε έχουν νοητική στέρηση, είτε είναι τυφλά. Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές δυσκολίες αφορούν τις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, την πρόσβαση σε δημόσιους χώρους, καθώς και την εύρεση κατάλληλου χώρου στάθμευσης. Προβλήματα, επίσης, εντοπίζονται και στα πεζοδρόμια  αλλά και στην έλλειψη κατάλληλης σήμανσης  που θα μπορούσε να μας διευκολύνει στις καθημερινές μας δραστηριότητες. Προσπαθούμε να ξεπεράσουμε την φυσική μας ανεπάρκεια  με βοηθητικά μέσα, όπως μπαστουνιά, πατερίτσες, αναπηρικά αμαξίδια και αυτό το επιτυγχάνουμε, όταν δεν εμποδιζόμαστε από σκαλοπάτια ή δάπεδα με απότομες κλίσεις ή από στενούς χώρους. Οι υποδομές στην Αλεξανδρούπολη είναι ελάχιστες. Για να κυκλοφορήσουμε  πρέπει να ρισκάρουμε τη ζωή μας καταμεσής των δρόμων.

Τα μέτρα που θα άλλαζαν σίγουρα τη ζωή μας και θα την έκαναν πιο εύκολη θα ήταν:

α) ράμπες σε όλους τους δημόσιους χώρους,

β) ράμπες  προσβασιμότητας  για αμαξίδια σε όλα τα πεζοδρόμια,

γ) διόρθωση των υπαρχουσών ραμπών, έτσι ώστε η ράμπα να μην έχει μεγάλη κλίση,

δ) τοποθέτηση ειδικών πλακιδίων  όδευσης τυφλών με ραβδώσεις για τη διευκόλυνση κίνησης των ατόμων με οπτική αναπηρία,

ε) τοποθέτηση σε όλους τους φωτεινούς σηματοδότες  ηχητικής και φωνητικής σήμανσης

στ) και δημιουργία νέων χώρων στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρία.

 

Τι διδαχτήκατε από την περιπέτεια της υγείας σας και σας έκανε να αντιμετωπίσετε τη ζωή διαφορετικά; Υπήρξε στήριξη από το περιβάλλον σας;

Παλαιότερα, θεωρούσα πως η υγεία είναι δεδομένη. Τώρα αντιλαμβάνομαι και εκτιμώ πραγματικά τη σημασία της. Αγαπώ περισσότερο πλέον τους ανθρώπους χωρίς να περιμένω να πάρω κάτι από αυτούς. Από την πρώτη στιγμή της περιπέτειάς μου είχα την ευλογία και τη μεγάλη τύχη να έχω στο πλευρό μου δυο υπέροχους γονείς και έναν αδελφό που υπεραγαπώ και που ήταν συνεχώς δίπλα μου έως και τώρα. Τους είμαι ευγνώμων και δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτούς.

kristi2

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες κ. Ζαχαριάδου βιώνουν παραγκωνισμό και απομόνωση; Εσείς έχετε βιώσει ρατσισμό; 

Πολλά είναι τα περιστατικά που φανερώνουν ότι τα άτομα με αναπηρία έρχονται συχνά αντιμέτωπα με άδικες και άσχημες συμπεριφορές στην καθημερινότητά τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που βιώνουν παραγκωνισμό και απομόνωση, καθώς πέφτουν και θύματα προκαταλήψεων εξαιτίας κάποιας σωματικής τους αναπηρίας για την οποία δεν φέρουν καμία απολύτως ευθύνη, αφού είτε την έχουν κληρονομήσει, είτε είχαν κάποιο ατύχημα. Αλλά και στον επαγγελματικό τομέα, δυστυχώς, υπάρχουν κάποιες μεροληπτικές συμπεριφορές, αφού πολλοί εργοδότες απορρίπτουν τα άτομα με αναπηρία στην ανάληψη εργασίας. Αυτό, λοιπόν, έχει ως αποτέλεσμα  να είναι μια κοινωνική ομάδα με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας και το χαμηλότερο εισόδημα. Αναφορικά με την εκπαίδευση, υπάρχουν πολλά παραδείγματα που φανερώνουν ότι τα σχολεία στερούν από τα παιδιά με αναπηρία τη συμμέτοχη τους σε διάφορες δραστηριότητες. Ωστόσο, δεν πρέπει να επιτρέπουμε τις παράλογες προκαταλήψεις να μας επηρεάζουν, γιατί το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας γυρίζουν χρόνια πίσω και είναι κρίμα να ακυρώνουμε αυτά που με τόσους αγώνες έχουμε κερδίσει. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, είμαι πολύ τυχερή αφού δεν έχω βιώσει προσωπικά ρατσισμό. Αντιθέτως εισπράττω την αγάπη των πολιτών της Αλεξανδρούπολης και τους ευχαριστώ θερμά γι΄ αυτό.

Μιλώντας μαζί σας βλέπω ότι παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε, είστε ένα άτομο δραστήριο, θετικό και  γεμάτο όρεξη για ζωή. Από πού πηγάζει αυτό; Τι ονειρεύεστε για το μέλλον; 

Θα σας απαντήσω με κάποιες αράδες  που είχα γράψει μετά τη σοβαρή περιπέτεια υγείας μου. «Ήταν ένα ανθρωπάκι τόσο δα, πολύ μικρό που φοβόταν στη ζωή του να κρατάει το ρυθμό. Όλοι το ΄χαν μαριονέτα πέρα δώθε, πέρα εκεί, στη δουλειά μα και στο σπίτι του πατούσαν την ψυχή. Χρόνια την εμελετούσε μες τα μάτια την κοιτούσε κι ένα βράδυ βροχερό την επήρε στο φτερό. Πήρε απόφαση μεγάλη, δυνατή και τολμηρή, άνω κάτω να τα κάνει και να κάνει νέα αρχή. Είναι απίστευτο το ξέρω, όμως έγινε παιδιά, το μικρό το ανθρωπάκι γιγαντώθηκε με μιας. Από τότε το πιστεύω δυνατά το διαλαλώ, ανθρωπάκια αφυπνιστείτε κρύβουμε μέσα μας θεριό».

Τι ονειρεύομαι για το μέλλον; Να είναι όλος ο κοσμος υγιής, να μην πονάει και να υπάρχουν λιγότεροι άνθρωποι σε νοσοκομεία και ιδρύματα. Νέοι, γεροί και κυρίως παιδιά. Αυτό είναι το όνειρο και η ευχή μου!

Links

          

Main Office

  • Main Office

     

  • Email

    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Phone